"Hij onderscheidde zich in 55 gevechten, waaronder vijftien grote 
  zeeslagen, waarvan er negen onder zijn commando werden gestreden. 
                          Zijn naam was:                               
Michiel Adriaenszoon de Ruyter.  
  Wij herdenken vandaag dat Nederlands grootste zeeheld op 24 maart 
  vierhonderd jaar geleden geboren is, hier in Vlissingen."  

Met deze woorden opende her biograaf van de Ruyter, Dr B.P. Prud'homme van Reine, de feestrede, die hij trijdens de opening van het de Ruyterjaar uitsprak voor H.M. Koningin Beatrix e.a. genodigden.

Aan zijn openingsspeech zijn de navolgende passages ontleend.:

Aenschouw den Heldt, der Staaten rechterhand,
Den redder van 't vervallen Vaderlant;
Die in één jaar, twee grote Koninkrijken,
tot driemaal toe de trotse vlag deed strijken.
Het roer der vloot, den arm daar Godt door stree,
Door hem herleef de vrijheid en de Vree.

1672,  Ja juist...Het Rampjaar,
Toen Nederland door vier buitenlandse machten werd aangevallen vanuit het westen, zuiden en oosten.

Het Volk was redeloos
De Regering radeloos,
Het Land reddeloos,

Reddeloos? Nee. toch niet helemaal, want dat kleine Nederland bood, vooral ter zee, moedig weerstand. Luitenant-Admiraal Michiel Adriaanszoon de Ruyter had naar moderne maatstaven de pensioengerechtigde leeftijd bereikt. Het scheepsvolk noemde hem liefkozend "Bestevaer" wat "Opaatje" betekent. maar Opa liet niet met zich spotten

De beslissende slag werd uitgevochten in Augustus 1673 voor Kijkduin, niet het Kijkduin hier bij Den Haag, maar bij Den Helder.
Iedereen wist, dat, als de Ruyter verloor,  de Engelse troepen een landing zouden uitvoeren op onze kusten en dan was er een abrubt einde gekomen aan onze Gouden Eeuw, onze handel, onze welvaart, en onze onafhankelijkheid.
...................................Maar de Ruyter verloor niet.!.......................................

Dames en heren, wij hebben in ons land een wat ongemakkelijke verhouding met onze nationale helden.

Kijk eens naar Londen, midden op Trafalgar Square staat een standbeeld van Lord Nelson, bovenop een sokkel van 45m hoog. Of het Pantheon, de graftombe voor Napoleon in Parijs; Dergelijke monumenten voor een Nederlandse zeeheld, zouden in Nederland wellicht toch op bezwaren stuiten.

Wij zijn kritisch op onze helden. Heldenverering gaat ons niet gemakkelijk af, Die past niet bij onze egalitaire volksaard,
In 1957 werd de Ruyter's geboortedag alleen in Zeeland gevierd, en in 1976 had de driehonderd-jarige herdenking van zijn dood wel een zeer karig karakter.

Dat klopt niet. We moeten eens ophouden met het negeren of relativeren van historische verdienste.
Er past waardering voor prestaties die onder de rood-wit-blauwe vlag zijn geleverd. Want stel U eens voor:

• Een zeerreis van anderhalf jaar langs drie continenten, zoals de Ruyter die in 1664 en 1665 maakte

• 
  Met overal kapers op de kust.
  
  Met de Geheime opdracht van de Staaten Generaal on de brutale Engelsen een geducht lesje te leren, langs de Afrikaanse westkust en in het Caraïbische gebied.

• 
  Op het menu, gort met pruimen, stokvis, ranzige boter, azijn en grauwe erwten.

• 
  En, aan het slot, door de Engelse linies te slippen en langs de Noorse kust bij Bergen om de rijkste Oostindië vloot die de V.O.C. ooit uitrustte, onder comandeur Pieter de Bitter, te redden van een Engels eskader en veilig in Nederlandse haven te loodsen.

• 
  Ik geef het je te doen.!

De belangrijke zaken in zijn leven waren de Bijbel, de Zee en zijn familie.

In Hongarije wordt hij nog steeds geëerd als de man die in 1676, vlak voor zijn eigen dood, 26 predikanten van de galeien wist te bevrijden. 

Het is bekend, dat de Ruyter en niet voor terugdeinsde als "bootsgesel"  aan boord mee te helpen. Dat hij zelf in de touwen hing als dat nodig was, 
'Hands On' zouden we dat tegenwoordig noemen. Een Admiraal met natuurlijk gezag, temidden van zijn bootsvolk.

Dames en heren, de betekenis van Michiel Adriaenszoon de Ruyter is voor als groot, heel groot, geweest.

Hij was de man die onze Gouden Eeuw wind in de zeilen gaf,

Hij was de man die er in slaagde een eenheid te smeden uit de vloten van vijf verschillende admiraliteiten.
Niet voor niets wordt hij de de Koninklijke Marine als hun voorvader geëerd.

Hij was de man, die met moed en tactisch vernuft vele tientallen jaren lang, een machtsevenwicht op zee wist te handhaven, met de Engelsen, die getalsmatig  sterker waren, en zwaarder waren bewapend. Een man die door de Zweden, Fransen, Portugezen, Engelsen en Spanjaarden werd gerespecteerd en gevreesd.

Maar bovenal was hij de man, die altijd weer gehoor gaf aan het gefluit van de wind, en het geruis van de golven. Omdat hij inzag, dat de grootheid van een land niet afhangt van de oppervlakte van zijn grondgebied, maar van het bereik van zijn netwerk.

Luitenant-Admirael-Generael Michiel Adriaenszoon DE RUYTER.

---

Voor een kort overzicht van diverse jubileum activiteiten, volg de  L I N K.

Terug naar de vorige pagina