Was de jongste zoon van Johan de Kapitein Hij trad in 1626 officieel in zeedienst en werd, na enige jaren de kaapvaart te hebben beoefend, in 1636 kapitein. Hij nam deel aan de Slag bij Duins in 1639 waarbij hij een galjoen overmeesterde, en aan de meeste krijgsverrichtingen van de Eerste Engelse Oorlog (als commandeur en als tijdelijk vice-admiraal) in de Slag bij Ter Heijde (1653) waarbij M.H. Tromp sneuvelde, werd zijn schip tot zinken gebracht, waarna hijzelf drie maanden in Engelse krijgsgevangenschap vertoefde. Toen Michiel de Ruyter in 1659, tijdens de Noordse Oorlog (1655-1660) op Funen tegen de Zweden opereerde, was Cornelis Evertsen diens onderbevelhebber en hij onderscheidde zich bij de verovering van de stad Nyborg. Van de zomer van 1661 tot januari 1663 was hij Derde Persoon op de vloot van de Ruyter in de Middellandse Zee en bij het dreigen van de Tweede Engelse Oorlog (1665 - 1667) werd hij benoemd tot vice-admiraal van Zeeland (december 1664). Na de zeeslag bij Lowestoft (1665) werd hij luitenant-admiraal in de plaats van zijn broer Johan. Op de eerste dag van de Vierdaagse Zeeslag, met zijn zoon Cornelis Evertsen de Jongste (Keesje de Duivel) als zijn vlaggenkapitein, sneuvelde hij.
De volgende schepen werden EVERTSEN genoemd, hiermee kan dus iedere Evertsen bedoeld zijn. 1803
Canonneerschoener.
|
